Το φουσκωτό είναι σκάφος με πολύ υψηλότερα περιθώρια ασφαλείας, σκάφος που συγχωρεί τα λάθη του πρωτόπειρου. Μόνο θετικά λοιπόν; Δυστυχώς όχι, γιατί οι αεροθάλαμοι περιορίζουν τους αξιοποιήσιμους χώρους και ανεβάζουν το κόστος κατασκευής (και απόκτησης). Μιλάμε όμως εδώ για ταχύπλοα «πλαναρίσματος», όπου εκτός της ασφάλεια και λειτουργικότητα, βασικός παράγοντας επιλογής είναι η ποιότητα και άνεση πλεύσης. Εδώ κρύβεται το μυστικό, που μπορεί να σας κάνει σπουδαίο καπετάνιο, ο παράγοντας που θα κάνει την υπόλοιπη οικογένεια και την παρέα να σας παρακαλάει για μια βόλτα, ή να προτείνει Σαββατοκύριακο στο... βουνό.
Λοιπόν, όλα τα ταχύπλοα χρειάζονται ιπποδύναμη. Αρκετή! Αυτό είναι εχθρός της τσέπης μας, αλλά και λόγω της αυξημένης κατανάλωσης καυσίμων, εχθρός και της αυτονομίας του σκάφους. Ετσι λοιπόν, τα πολυεστερικά, λόγω του περισσότερου συγκριτικά βάρους, για να περιορίσουν την ανάγκη σε ιπποδύναμη, «αναγκάζονται» να μειώσουν τις τριβές της γάστρας κάνοντας πιο αμβλεία τη δίεδρο γωνία της, με αρνητικές επιπτώσεις στην απόσβεση των κραδασμών, όταν η θάλασσα δεν είναι -σπάνια είναι!- ήρεμη.
Το μικρότερο βάρος ενός φουσκωτού ανάλογου μεγέθους, το κάνει λιγότερο απαιτητικό σε ιπποδύναμη, άρα του «επιτρέπει» να σχεδιαστεί, με συγκριτικά λιγότερο αμβλεία γωνία γάστρας (το περίφημο βαθύ V), με ευεργετικά αποτελέσματα στην ποιότητα πλεύσης, σε δύσκολους καιρούς. Ετσι καταρρίφθηκε ο μύθος των 80s ότι τα (συμβατικά τότε) φουσκωτά «χτυπάνε».
Κάτι παραπάνω ξέρουν το Λιμενικό Σώμα και οι Ειδικές Δυνάμεις, που πρέπει να μπορούν να επιχειρούν με ασφάλεια και αποτελεσματικότητα σ' όλες τις συνθήκες καιρού και επιλέγουν μεγάλα φουσκωτά!
Από πλευράς μηχανοκίνησης, τόσο τα RIBs, όσο και τα πολυεστερικά μπορούν να κινηθούν με ό,τι τραβάει η ψυχή σας και ό,τι διαθέτει η αγορά, σύμφωνα με τις προδιαγραφές του κατασκευαστή πάντα. Ετσι βλέπουμε συχνά πλέον μεγάλα (πάνω από 7 μέτρα) φουσκωτά, με έναν ή και δύο πετρελαιοκινητήρες στην πρύμνη τους, φυσικά έσω-έξω βενζινοκινητήρες, και ακόμα συχνότερα βέβαια, με έναν ή δύο εξωλέμβιους, δίχρονους ή τετράχρονους. Οπως ακριβώς και τα πολυεστερικά ταχύπλοα. Ισοπαλία επιλογών εδώ, με την υπόμνηση ότι το πολυεστερικό θα χρειαστεί 20-30% περισσότερους ίππους, συγκρίνοντας ίδιων διαστάσεων σκάφη.
Αν ανάμεσα στα ζητούμενα είναι η καμπίνα (ή και καμπίνες) εδώ τα πολυεστερικά έχουν την παράδοση, αλλά και τους χώρους με το μέρος τους. Παράλληλα όμως με την τεράστια ποικιλία καμπινάτων πολυεστερικών (day cruisers, weekenders, walk around) θα βρούμε πολλές προτάσεις, σε ελληνικά και εισαγόμενα καμπινάτα RIBS, πάνω από 7 μέτρα, που θα μας εκπλήξουν με την εργονομία και την ευρηματικότητα των χώρων τους, κρατώντας τα βασικά πλεονεκτήματα του φουσκωτού.
Κυριακή 31 Μαΐου 2009
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου