Ποιος θα τολμήσει να πει για στρατό σε αυτό το παιδί;

"Είμαι 22 ετών και σε 2 μήνες παρουσιάζομαι για την "Στρατιωτική" μου Θητεία... Ανέκαθεν υπήρξα λάτρης της Ελλάδας, Λάτρης της ιστορίας μας και των ιδανικών μας..Έλα όμως που η ζωή μου τα έχει φέρει τόσο σκούρα (που το κράτος ευθύνεται για αυτό) που η μητέρα μου ειναι χωρισμένη και ολομόναχη εδώ και 10 χρόνια..Στην παρούσα φάση άνεργη και υπερ-χρεωμένη και έχει μόνο εμένα ως στήριγμα της ; Εαν εγώ λείψω απο το σπίτι με... τα λίγα η πολλά χρήματα που βρίσκω απο ευκαιριακές εργασίες (γιατι απο μόνιμες καταστάσεις σε αυτο το κράτος ειναι σαν να ζητάω το Τζόκερ) η μητέρα μου ειναι σχεδόν βέβαιο πως θα λιμοκτονήσει η θα αυτοκτονήσει όντας 50 και ολομόναχη επαναλαμβάνω..Ο πατέρας μου και αυτός καταχρεωμένος και με το ζόρι θα κάλυπτε τα στρατιωτικά μου υπερ έξοδα όπως έχουν καταντήσει τον στρατό...Δεν μου λέτε όλοι εσείς οι υπερασπιστές της Θητείας... Τι να κάνω σε μια τέτοια περίπτωση ; Οφειλει η δεν οφείλει το κράτος να μου καλύψει έστω τα αναγκαία ποσά για να περάσω τον μήνα μου ; Ας πούμε ενα ποσό των 300 η 500 ευρώ(ΟÏ! �τως ωστε να τα έστελνα στο σπίτι μου και να επιβίωνα με τα λιγοστά του πατρός μου). Μόνο εμείς οφείλουμε σε αυτό το κράτος της Σαπίλας ; Αυτό τίποτα σε εμάς ; Και δεν μου λέτε ρε Ελληναράδες έχετε περάσει τον πόλεμο της επιβίωσης σε βαθμό πείνας ; Γιατι εγώ το περνάω εδώ και χρόνια και σας γράφω κυριολεκτικά στα παλαιότερα των υποδημάτων μου... Για εμένα η Ελλάδα έχει πεθάνει πλεον..Διοτι δεν βλεπω πουθενά Έλληνες παρα μόνο ηθικολόγους ξερόλες δίχως κατανοηση...

Σε αυτό τον στρατό που στο φινάλε δεν εξυπηρετεί και τα συμφέροντα της πατρίδας μου δεν πάω...Και πειτε με οπως θέλετε..Μια φορά σαν εμένα την Ελλάδα (ως Ιδέα) δεν την αγαπάτε...