Ως η πιο καλή συνέντευξη που έχει παραχωρήσει ο Γιώργος Παπανδρέου τους τελευταίους μήνες θα μπορούσε να χαρακτηριστεί η σημερινή στο πρωινό ενημερωτικό του Mega. Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ με στυλ Ομπάμα, πουκάμισο δηλαδή και γραβάτα χωρίς σακάκι, έδειξε πιο ανθρώπινος σε σχέση με την τηλεμαχία της Πέμπτης και έθιξε μια σειρά από ζητήματα τα οποία ενδεχομένως θα κρίνουν τις εκλογές. Ο Γιώργος Παπανδρέου...
δεσμεύτηκε ότι 300.000 ακόμη συνταξιούχοι θα μπούνε στο ΕΚΑΣ, μίλησε για την βασική σύνταξη για τους χαμηλοσυνταξιούχους να ανεβαίνει στα 550 για το κάθε άτομο και 950 για το ζευγάρι", ενώ δεσμεύτηκε για ενίσχυση των δομών πρόνοιας.
Για τους συμβασιούχους, ο Γ. Παπανδρέου τόνισε ότι θα ακολουθήσει τους κανόνες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. "Οι συμβασιούχοι για τις πάγιες ανάγκες αυτός είναι κανόνας και της ΕΕ θα πρέπει να μπουν μόνιμα στο δημόσιο. Επίσης θα πρέπει να δούμε και την μοριοδότηση ανθρώπων που αυτοί τη στιγμή είναι συμβασιούχοι. Αλλά και πρέπει να τελειώσουν και οι λογικές ότι με το μπλοκάκι μπορούμε ουσιαστικά να έχουμε μία άτυπη μορφή εργασιακής σχέσης που είναι ανασφάλιστοι ουσιαστικά και που δεν δημιουργεί μια προοπτική στους νέους. Να τελειώσουμε με την λογική όπως είναι σήμερα της ενοικίασης εργαζομένων, την ανασφάλιστη εργασία, υπερωρίες χωρίς να πληρώνονται είναι θέματα που πρέπει να μπουν σε μια τάξη" είπε χαρακτηριστικά.
Δευτέρα 1 Ιουνίου 2009
Ποιος θα τολμήσει να πει για στρατό σε αυτό το παιδί;
"Είμαι 22 ετών και σε 2 μήνες παρουσιάζομαι για την "Στρατιωτική" μου Θητεία... Ανέκαθεν υπήρξα λάτρης της Ελλάδας, Λάτρης της ιστορίας μας και των ιδανικών μας..Έλα όμως που η ζωή μου τα έχει φέρει τόσο σκούρα (που το κράτος ευθύνεται για αυτό) που η μητέρα μου ειναι χωρισμένη και ολομόναχη εδώ και 10 χρόνια..Στην παρούσα φάση άνεργη και υπερ-χρεωμένη και έχει μόνο εμένα ως στήριγμα της ; Εαν εγώ λείψω απο το σπίτι με... τα λίγα η πολλά χρήματα που βρίσκω απο ευκαιριακές εργασίες (γιατι απο μόνιμες καταστάσεις σε αυτο το κράτος ειναι σαν να ζητάω το Τζόκερ) η μητέρα μου ειναι σχεδόν βέβαιο πως θα λιμοκτονήσει η θα αυτοκτονήσει όντας 50 και ολομόναχη επαναλαμβάνω..Ο πατέρας μου και αυτός καταχρεωμένος και με το ζόρι θα κάλυπτε τα στρατιωτικά μου υπερ έξοδα όπως έχουν καταντήσει τον στρατό...Δεν μου λέτε όλοι εσείς οι υπερασπιστές της Θητείας... Τι να κάνω σε μια τέτοια περίπτωση ; Οφειλει η δεν οφείλει το κράτος να μου καλύψει έστω τα αναγκαία ποσά για να περάσω τον μήνα μου ; Ας πούμε ενα ποσό των 300 η 500 ευρώ(ΟÏ! �τως ωστε να τα έστελνα στο σπίτι μου και να επιβίωνα με τα λιγοστά του πατρός μου). Μόνο εμείς οφείλουμε σε αυτό το κράτος της Σαπίλας ; Αυτό τίποτα σε εμάς ; Και δεν μου λέτε ρε Ελληναράδες έχετε περάσει τον πόλεμο της επιβίωσης σε βαθμό πείνας ; Γιατι εγώ το περνάω εδώ και χρόνια και σας γράφω κυριολεκτικά στα παλαιότερα των υποδημάτων μου... Για εμένα η Ελλάδα έχει πεθάνει πλεον..Διοτι δεν βλεπω πουθενά Έλληνες παρα μόνο ηθικολόγους ξερόλες δίχως κατανοηση...
Σε αυτό τον στρατό που στο φινάλε δεν εξυπηρετεί και τα συμφέροντα της πατρίδας μου δεν πάω...Και πειτε με οπως θέλετε..Μια φορά σαν εμένα την Ελλάδα (ως Ιδέα) δεν την αγαπάτε...
Σε αυτό τον στρατό που στο φινάλε δεν εξυπηρετεί και τα συμφέροντα της πατρίδας μου δεν πάω...Και πειτε με οπως θέλετε..Μια φορά σαν εμένα την Ελλάδα (ως Ιδέα) δεν την αγαπάτε...
Κυριακή 31 Μαΐου 2009
Έχουμε και αισθήματα κυρία μου
Υπάρχουν φορές που πραγματικά πιστεύεις ότι θα ήταν προτιμότερο να σου βγει το μάτι παρά το όνομα, όπως επίσης υπάρχουν φορές που σιχτιρίζεις τους… συναδέλφους σου (τους υπόλοιπους άντρες) που ξενοκοιτούν εκείνοι και την πληρώνεις εσύ. Γιατί εσύ έχεις αισθήματα και άπαξ και είσαι με μία γυναίκα, δεν υπάρχει άλλη.
Κι άντε να την πείσεις τώρα ότι δεν τρέχει τίποτα με τη Μαιρούλα από το περίπτερο που την ξέρεις από μικρό κορίτσι και την έπαιζες στα γόνατά σου (με την πραγματικά αθώα σημασία της λέξης). Προσπάθησε να της πεις και κυρίως να της δείξεις ότι είναι η μία και μοναδική στη ζωή σου και ότι τίποτα δε μπορεί να το αλλάξει αυτό. Οι περισσότεροι άντρες μπορεί όντως να ξενοπ@#$ύν, αλλά εσύ δεν ανήκεις σε αυτή την κατηγορία.
Μπορείς να της μιλήσεις και με ποσοστά. Το ποσοστό των αντρών που δεν έχουν κερατώσει ποτέ κάποια γυναίκα κάνοντας sex φτάνει στο 36% (ουάου). Ένα άλλο, επίσης μεγάλο, ποσοστό αντρών (31%) θα πλήρωναν οτιδήποτε για να κάνουν τη σύντροφό τους ευτυχισμένη.
Και το πιο συναρπαστικό όλων είναι ότι το 15% των αντρών δεν έχουν κάνει εξωσυζυγική σχέση. Εντάξει, μπορούμε και καλύτερα…
Κι άντε να την πείσεις τώρα ότι δεν τρέχει τίποτα με τη Μαιρούλα από το περίπτερο που την ξέρεις από μικρό κορίτσι και την έπαιζες στα γόνατά σου (με την πραγματικά αθώα σημασία της λέξης). Προσπάθησε να της πεις και κυρίως να της δείξεις ότι είναι η μία και μοναδική στη ζωή σου και ότι τίποτα δε μπορεί να το αλλάξει αυτό. Οι περισσότεροι άντρες μπορεί όντως να ξενοπ@#$ύν, αλλά εσύ δεν ανήκεις σε αυτή την κατηγορία.
Μπορείς να της μιλήσεις και με ποσοστά. Το ποσοστό των αντρών που δεν έχουν κερατώσει ποτέ κάποια γυναίκα κάνοντας sex φτάνει στο 36% (ουάου). Ένα άλλο, επίσης μεγάλο, ποσοστό αντρών (31%) θα πλήρωναν οτιδήποτε για να κάνουν τη σύντροφό τους ευτυχισμένη.
Και το πιο συναρπαστικό όλων είναι ότι το 15% των αντρών δεν έχουν κάνει εξωσυζυγική σχέση. Εντάξει, μπορούμε και καλύτερα…
Γκολφ
Είναι ένα από τα αθλήματα, που τα τελευταία χρόνια αναπτύσσονται ραγδαία στην Ελλάδα και αποκτούν ολοένα και περισσότερους φίλους. Σήμερα, σε όλη τη χώρα λειτουργούν πέντε γήπεδα γκολφ διεθνών προδιαγραφών (18 οπών), που βρίσκονται στην Αθήνα (Γλυφάδα), την Κέρκυρα, τη Ρόδο, τη Χαλκιδική και τη Χερσόνησο Κρήτης, καθώς και ένα γήπεδο 9 οπών στην Ελούντα Κρήτης, στα οποία εξασκούνται συστηματικά περισσότεροι από 1.300 παίκτες.
Βασικοί κανόνες του γκολφ
Το παιχνίδι του γκολφ φαίνεται να έχει μια δικής του γλώσσα. Αυτό το επόμενο σύνολο ακρών θα σας δώσει μερικούς κοινούς όρους γκολφ και τους ορισμούς τους.
Ισοτιμία
Η ισοτιμία είναι ο αριθμός κτυπημάτων που ένας φορέας πρέπει να πάρει για να ολοκληρώσει έναν κύκλο. Υπολογίζεται από το yardage και σας δίνει έπειτα 2 κτυπήματα στο πράσινο. Παραδείγματος χάριν, μια ισοτιμία 5 τρύπα σας δίνει τρία κτυπήματα για να πάρει σε πράσινο, και έπειτα δύο putts να πάρει τη σφαίρα σας στην τρύπα.
Γράμμα Τ
Ένα γράμμα Τ είναι κανονικά ένας ξύλινος ή πλαστικός γόμφος στον οποίο η σφαίρα τοποθετείται για το χτύπημα του πρώτου πυροβολισμού κάθε τρύπας. Αρχικά αυτό ήταν ένας σωρός της άμμου που χρησιμοποιήθηκε για να ανυψώσει τη σφαίρα για την οδήγηση.
Πράσινος
Σύμφωνα με τους επίσημους κανόνες γκολφ, το πράσινο είναι ολόκληρη η σειρά μαθημάτων γκολφ. Εντούτοις, αναφέρεται γενικότερα στην επιφάνεια τοποθέτησης στο τέλος κάθε τρύπας. Τα πράσινα ποικίλλουν στη μορφή και το μέγεθος, αλλά πιό πολύ είναι ωοειδή ή στενόμακρα στη μορφή.
Στενή δίοδος
Η στενή δίοδος είναι η περιοχή που τρέχει μεταξύ του γράμματος Τ και πράσινος μιας τρύπας γκολφ. Αυτή η περιοχή διατηρείται καλά έτσι η σφαίρα θα κινηθεί καλά σε την. Η χλόη στη στενή δίοδο κόβεται συνήθως σε ένα ύψος από το 3/8 μιας ίντσας σε μια μισή ίντσα.
Αναπηρία
Η αναπηρία είναι ένας αριθμός που αντιπροσωπεύει πόσο καλά ένας παίκτης γκολφ παίζει. Αυτός ο αριθμός είναι ο αριθμός κτυπημάτων που ένας φορέας μπορεί να αφαιρέσει από το πραγματικό αποτέλεσμά του για να ρυθμίσει τη δυνατότητα σημείωσής του στο επίπεδο ενός άλλου παίκτη γκολφ. Η χαμηλότερη αναπηρία ενός παίκτη γκολφ, όσο καλύτερος ο παίκτης γκολφ είναι.
Divot
Οι περισσότεροι πυροβολισμοί από τη στενή δίοδο θα ξύσουν μακριά την κορυφή της τύρφης όπου η σφαίρα καθόταν. Ένα divot είναι η τύρφη που ξύνονται επάνω, και η σημαδεμένη περιοχή στη στενή δίοδο όπου η τύρφη ήταν. Είναι ευγενικό να αντικαταστήσει και να βαδίσει βαριά κάτω από την τύρφη κατόπιν.
Έχει δύο έννοιες:
Όπου η σφαίρα βάζει. Μια κοινή έκφραση θα ήταν ένα αγαθό βρίσκεται, το οποίο σημαίνει ότι η σφαίρα είναι σε ένα μεγάλο κομμάτι της χλόης. Ένα κακό ψέμα, θα σήμαινε ότι είναι σε ένα τραχύ κομμάτι της χλόης, ή έναν κίνδυνο.
Πόσα κτυπήματα πήρε για να πάρει τη σφαίρα όπου κάθεται.
Διεύθυνση
Η θέση ένας παίκτης γκολφ παίρνει όπως στέκεται πέρα από τη σφαίρα, αναμένει για να το χτυπήσει. Η λέσχη πρέπει να στηριχτεί (σχετικά με το έδαφος) για έναν παίκτη γκολφ που εξετάζεται στη διεύθυνση.
Κίνδυνος
Ένας κίνδυνος είναι τίποτα σε μια σειρά μαθημάτων γκολφ με σκοπό να εμποδίσει το παιχνίδι. Αυτοί οι κίνδυνοι μπορούν να είναι:
Παγίδες άμμου
Ύδωρ
Τραχύς
Flagstick
Ένα flagstick είναι ένας κινητός δείκτης για να παρουσιάσει τη θέση της τρύπας. Πολλές σειρές μαθημάτων κώδικας χρώματος οι σημαίες στα flagsticks θα σας πουν εάν η τρύπα είναι κοντά στο μέτωπο, κέντρο, ή πίσω του πρασίνου.
Πρόσθιος
Πρόσθιος! είναι αυτό που φωνάζετε εάν ο πυροβολισμός σας είναι στον κίνδυνο ή από μια άλλη φορέα ή ομάδα φορέων στη σειρά μαθημάτων. Φωνάζετε εκ των προτέρων! για να προειδοποιήσει τους φορείς στο ρολόι έξω.
Mulligan
Δεν θα βρείτε ότι αυτό είναι σε ένα επίσημο βιβλίο κανόνα, αλλά όταν παίζετε ένα φιλικό παιχνίδι του γκολφ, μερικές φορές εσείς ή κάποιος άλλος θα ταλαντευθείτε και θα λείψετε, ή ένας κακός πυροβολισμός τύπου πραγματικά. Ένας mulligan επιτρέπει σε σας για να αναλάβει εκείνη την ταλάντευση χωρίς ποινική ρήτρα.
Βασικοί κανόνες του γκολφ
Το παιχνίδι του γκολφ φαίνεται να έχει μια δικής του γλώσσα. Αυτό το επόμενο σύνολο ακρών θα σας δώσει μερικούς κοινούς όρους γκολφ και τους ορισμούς τους.
Ισοτιμία
Η ισοτιμία είναι ο αριθμός κτυπημάτων που ένας φορέας πρέπει να πάρει για να ολοκληρώσει έναν κύκλο. Υπολογίζεται από το yardage και σας δίνει έπειτα 2 κτυπήματα στο πράσινο. Παραδείγματος χάριν, μια ισοτιμία 5 τρύπα σας δίνει τρία κτυπήματα για να πάρει σε πράσινο, και έπειτα δύο putts να πάρει τη σφαίρα σας στην τρύπα.
Γράμμα Τ
Ένα γράμμα Τ είναι κανονικά ένας ξύλινος ή πλαστικός γόμφος στον οποίο η σφαίρα τοποθετείται για το χτύπημα του πρώτου πυροβολισμού κάθε τρύπας. Αρχικά αυτό ήταν ένας σωρός της άμμου που χρησιμοποιήθηκε για να ανυψώσει τη σφαίρα για την οδήγηση.
Πράσινος
Σύμφωνα με τους επίσημους κανόνες γκολφ, το πράσινο είναι ολόκληρη η σειρά μαθημάτων γκολφ. Εντούτοις, αναφέρεται γενικότερα στην επιφάνεια τοποθέτησης στο τέλος κάθε τρύπας. Τα πράσινα ποικίλλουν στη μορφή και το μέγεθος, αλλά πιό πολύ είναι ωοειδή ή στενόμακρα στη μορφή.
Στενή δίοδος
Η στενή δίοδος είναι η περιοχή που τρέχει μεταξύ του γράμματος Τ και πράσινος μιας τρύπας γκολφ. Αυτή η περιοχή διατηρείται καλά έτσι η σφαίρα θα κινηθεί καλά σε την. Η χλόη στη στενή δίοδο κόβεται συνήθως σε ένα ύψος από το 3/8 μιας ίντσας σε μια μισή ίντσα.
Αναπηρία
Η αναπηρία είναι ένας αριθμός που αντιπροσωπεύει πόσο καλά ένας παίκτης γκολφ παίζει. Αυτός ο αριθμός είναι ο αριθμός κτυπημάτων που ένας φορέας μπορεί να αφαιρέσει από το πραγματικό αποτέλεσμά του για να ρυθμίσει τη δυνατότητα σημείωσής του στο επίπεδο ενός άλλου παίκτη γκολφ. Η χαμηλότερη αναπηρία ενός παίκτη γκολφ, όσο καλύτερος ο παίκτης γκολφ είναι.
Divot
Οι περισσότεροι πυροβολισμοί από τη στενή δίοδο θα ξύσουν μακριά την κορυφή της τύρφης όπου η σφαίρα καθόταν. Ένα divot είναι η τύρφη που ξύνονται επάνω, και η σημαδεμένη περιοχή στη στενή δίοδο όπου η τύρφη ήταν. Είναι ευγενικό να αντικαταστήσει και να βαδίσει βαριά κάτω από την τύρφη κατόπιν.
Έχει δύο έννοιες:
Όπου η σφαίρα βάζει. Μια κοινή έκφραση θα ήταν ένα αγαθό βρίσκεται, το οποίο σημαίνει ότι η σφαίρα είναι σε ένα μεγάλο κομμάτι της χλόης. Ένα κακό ψέμα, θα σήμαινε ότι είναι σε ένα τραχύ κομμάτι της χλόης, ή έναν κίνδυνο.
Πόσα κτυπήματα πήρε για να πάρει τη σφαίρα όπου κάθεται.
Διεύθυνση
Η θέση ένας παίκτης γκολφ παίρνει όπως στέκεται πέρα από τη σφαίρα, αναμένει για να το χτυπήσει. Η λέσχη πρέπει να στηριχτεί (σχετικά με το έδαφος) για έναν παίκτη γκολφ που εξετάζεται στη διεύθυνση.
Κίνδυνος
Ένας κίνδυνος είναι τίποτα σε μια σειρά μαθημάτων γκολφ με σκοπό να εμποδίσει το παιχνίδι. Αυτοί οι κίνδυνοι μπορούν να είναι:
Παγίδες άμμου
Ύδωρ
Τραχύς
Flagstick
Ένα flagstick είναι ένας κινητός δείκτης για να παρουσιάσει τη θέση της τρύπας. Πολλές σειρές μαθημάτων κώδικας χρώματος οι σημαίες στα flagsticks θα σας πουν εάν η τρύπα είναι κοντά στο μέτωπο, κέντρο, ή πίσω του πρασίνου.
Πρόσθιος
Πρόσθιος! είναι αυτό που φωνάζετε εάν ο πυροβολισμός σας είναι στον κίνδυνο ή από μια άλλη φορέα ή ομάδα φορέων στη σειρά μαθημάτων. Φωνάζετε εκ των προτέρων! για να προειδοποιήσει τους φορείς στο ρολόι έξω.
Mulligan
Δεν θα βρείτε ότι αυτό είναι σε ένα επίσημο βιβλίο κανόνα, αλλά όταν παίζετε ένα φιλικό παιχνίδι του γκολφ, μερικές φορές εσείς ή κάποιος άλλος θα ταλαντευθείτε και θα λείψετε, ή ένας κακός πυροβολισμός τύπου πραγματικά. Ένας mulligan επιτρέπει σε σας για να αναλάβει εκείνη την ταλάντευση χωρίς ποινική ρήτρα.
Φουσκωτό
Το φουσκωτό είναι σκάφος με πολύ υψηλότερα περιθώρια ασφαλείας, σκάφος που συγχωρεί τα λάθη του πρωτόπειρου. Μόνο θετικά λοιπόν; Δυστυχώς όχι, γιατί οι αεροθάλαμοι περιορίζουν τους αξιοποιήσιμους χώρους και ανεβάζουν το κόστος κατασκευής (και απόκτησης). Μιλάμε όμως εδώ για ταχύπλοα «πλαναρίσματος», όπου εκτός της ασφάλεια και λειτουργικότητα, βασικός παράγοντας επιλογής είναι η ποιότητα και άνεση πλεύσης. Εδώ κρύβεται το μυστικό, που μπορεί να σας κάνει σπουδαίο καπετάνιο, ο παράγοντας που θα κάνει την υπόλοιπη οικογένεια και την παρέα να σας παρακαλάει για μια βόλτα, ή να προτείνει Σαββατοκύριακο στο... βουνό.
Λοιπόν, όλα τα ταχύπλοα χρειάζονται ιπποδύναμη. Αρκετή! Αυτό είναι εχθρός της τσέπης μας, αλλά και λόγω της αυξημένης κατανάλωσης καυσίμων, εχθρός και της αυτονομίας του σκάφους. Ετσι λοιπόν, τα πολυεστερικά, λόγω του περισσότερου συγκριτικά βάρους, για να περιορίσουν την ανάγκη σε ιπποδύναμη, «αναγκάζονται» να μειώσουν τις τριβές της γάστρας κάνοντας πιο αμβλεία τη δίεδρο γωνία της, με αρνητικές επιπτώσεις στην απόσβεση των κραδασμών, όταν η θάλασσα δεν είναι -σπάνια είναι!- ήρεμη.
Το μικρότερο βάρος ενός φουσκωτού ανάλογου μεγέθους, το κάνει λιγότερο απαιτητικό σε ιπποδύναμη, άρα του «επιτρέπει» να σχεδιαστεί, με συγκριτικά λιγότερο αμβλεία γωνία γάστρας (το περίφημο βαθύ V), με ευεργετικά αποτελέσματα στην ποιότητα πλεύσης, σε δύσκολους καιρούς. Ετσι καταρρίφθηκε ο μύθος των 80s ότι τα (συμβατικά τότε) φουσκωτά «χτυπάνε».
Κάτι παραπάνω ξέρουν το Λιμενικό Σώμα και οι Ειδικές Δυνάμεις, που πρέπει να μπορούν να επιχειρούν με ασφάλεια και αποτελεσματικότητα σ' όλες τις συνθήκες καιρού και επιλέγουν μεγάλα φουσκωτά!
Από πλευράς μηχανοκίνησης, τόσο τα RIBs, όσο και τα πολυεστερικά μπορούν να κινηθούν με ό,τι τραβάει η ψυχή σας και ό,τι διαθέτει η αγορά, σύμφωνα με τις προδιαγραφές του κατασκευαστή πάντα. Ετσι βλέπουμε συχνά πλέον μεγάλα (πάνω από 7 μέτρα) φουσκωτά, με έναν ή και δύο πετρελαιοκινητήρες στην πρύμνη τους, φυσικά έσω-έξω βενζινοκινητήρες, και ακόμα συχνότερα βέβαια, με έναν ή δύο εξωλέμβιους, δίχρονους ή τετράχρονους. Οπως ακριβώς και τα πολυεστερικά ταχύπλοα. Ισοπαλία επιλογών εδώ, με την υπόμνηση ότι το πολυεστερικό θα χρειαστεί 20-30% περισσότερους ίππους, συγκρίνοντας ίδιων διαστάσεων σκάφη.
Αν ανάμεσα στα ζητούμενα είναι η καμπίνα (ή και καμπίνες) εδώ τα πολυεστερικά έχουν την παράδοση, αλλά και τους χώρους με το μέρος τους. Παράλληλα όμως με την τεράστια ποικιλία καμπινάτων πολυεστερικών (day cruisers, weekenders, walk around) θα βρούμε πολλές προτάσεις, σε ελληνικά και εισαγόμενα καμπινάτα RIBS, πάνω από 7 μέτρα, που θα μας εκπλήξουν με την εργονομία και την ευρηματικότητα των χώρων τους, κρατώντας τα βασικά πλεονεκτήματα του φουσκωτού.
Λοιπόν, όλα τα ταχύπλοα χρειάζονται ιπποδύναμη. Αρκετή! Αυτό είναι εχθρός της τσέπης μας, αλλά και λόγω της αυξημένης κατανάλωσης καυσίμων, εχθρός και της αυτονομίας του σκάφους. Ετσι λοιπόν, τα πολυεστερικά, λόγω του περισσότερου συγκριτικά βάρους, για να περιορίσουν την ανάγκη σε ιπποδύναμη, «αναγκάζονται» να μειώσουν τις τριβές της γάστρας κάνοντας πιο αμβλεία τη δίεδρο γωνία της, με αρνητικές επιπτώσεις στην απόσβεση των κραδασμών, όταν η θάλασσα δεν είναι -σπάνια είναι!- ήρεμη.
Το μικρότερο βάρος ενός φουσκωτού ανάλογου μεγέθους, το κάνει λιγότερο απαιτητικό σε ιπποδύναμη, άρα του «επιτρέπει» να σχεδιαστεί, με συγκριτικά λιγότερο αμβλεία γωνία γάστρας (το περίφημο βαθύ V), με ευεργετικά αποτελέσματα στην ποιότητα πλεύσης, σε δύσκολους καιρούς. Ετσι καταρρίφθηκε ο μύθος των 80s ότι τα (συμβατικά τότε) φουσκωτά «χτυπάνε».
Κάτι παραπάνω ξέρουν το Λιμενικό Σώμα και οι Ειδικές Δυνάμεις, που πρέπει να μπορούν να επιχειρούν με ασφάλεια και αποτελεσματικότητα σ' όλες τις συνθήκες καιρού και επιλέγουν μεγάλα φουσκωτά!
Από πλευράς μηχανοκίνησης, τόσο τα RIBs, όσο και τα πολυεστερικά μπορούν να κινηθούν με ό,τι τραβάει η ψυχή σας και ό,τι διαθέτει η αγορά, σύμφωνα με τις προδιαγραφές του κατασκευαστή πάντα. Ετσι βλέπουμε συχνά πλέον μεγάλα (πάνω από 7 μέτρα) φουσκωτά, με έναν ή και δύο πετρελαιοκινητήρες στην πρύμνη τους, φυσικά έσω-έξω βενζινοκινητήρες, και ακόμα συχνότερα βέβαια, με έναν ή δύο εξωλέμβιους, δίχρονους ή τετράχρονους. Οπως ακριβώς και τα πολυεστερικά ταχύπλοα. Ισοπαλία επιλογών εδώ, με την υπόμνηση ότι το πολυεστερικό θα χρειαστεί 20-30% περισσότερους ίππους, συγκρίνοντας ίδιων διαστάσεων σκάφη.
Αν ανάμεσα στα ζητούμενα είναι η καμπίνα (ή και καμπίνες) εδώ τα πολυεστερικά έχουν την παράδοση, αλλά και τους χώρους με το μέρος τους. Παράλληλα όμως με την τεράστια ποικιλία καμπινάτων πολυεστερικών (day cruisers, weekenders, walk around) θα βρούμε πολλές προτάσεις, σε ελληνικά και εισαγόμενα καμπινάτα RIBS, πάνω από 7 μέτρα, που θα μας εκπλήξουν με την εργονομία και την ευρηματικότητα των χώρων τους, κρατώντας τα βασικά πλεονεκτήματα του φουσκωτού.
"Συμβασιούχοι ΥΠΠΟ...διωγμό."
"Οι μάσκες της ηγεσίας του Υπουργείου Πολιτισμού έπεσαν και επίσημα. Ο εμπαιγμός και τα ψεύδη του Υπουργείου προς τους συμβασιούχους αποδείχθηκαν περίτρανα με την ερμηνευτική εγκύκλιο, που αφορά στην εφαρμογή της περίφημης τροπολογίας...
(Άρθρο 14, παρ. 1 και 2, του νόμου 3758/2009, ΦΕΚ Α΄ 68/5.5.2009), η οποία θα έλυνε το πρόβλημα των επί συμβάσει εργαζομένων στο ΥΠΠΟ.
Ας επιχειρήσουμε όμως μια μικρή αναδρομή για να δούμε το θέμα από την αρχή του, ώστε να έχουν όλοι πλήρη γνώση των όσων έγιναν το τελευταίο διάστημα στο πολύκροτο σήριαλ του εμπαιγμού, της κοροϊδίας και του διωγμού, που υφίστανται οι συμβασιούχοι του ΥΠΠΟ από την Κυβέρνηση και την ηγεσία του Υπουργείου.
Οι κινητοποιήσεις μας ξεκίνησαν αρκετό καιρό πριν, σε μια προσπάθεια να επισημάνουμε τους κινδύνους και να αντιπαλέψουμε την απάνθρωπη και παράλογη περιοριστική διάταξη του 24μήνου του Π.Δ. 164/2004 (το γνωστό σε όλους Π.Δ. Παυλόπουλου), σύμφωνα με την οποία οι εργαζόμενοι, με τη συμπλήρωση 24 μηνών απασχόλησης απολύονται οριστικά και δεν έχουν πλέον το δικαίωμα να εργαστούν ξανά στον ίδιο φορέα. Η προϋπηρεσία, η εμπειρία και η υψηλή εξειδίκευση, που αποκτούν οι εργαζόμενοι κάθε ειδικότητας, αντί να θεωρούνται προσόντα για πρόσληψη, μετατρέπονται σε μειονέκτημα για τον εργαζόμενο, αποτελώντας, κατά παγκόσμια πρωτοτυπία, λόγο και αιτία απόλυσης. Όσο πιο έμπειροι εργασιακά γινόμαστε, όσο πιο πολύτιμοι καθιστάμεθα για τη λειτουργία της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας, τόσο πιο πολύ πλησιάζουμε όλοι μας (αρχαιολόγοι, συντηρητές, αρχαιοφύλακες, ανθρωπολόγοι, επιστημονικό και τεχνικό προσωπικό και εργάτες ανασκαφών) στην πόρτα της οριστικής εξόδου. Ο περιορισμός του 24μήνου μας καταδικάζει σε μόνιμη και οριστική ανεργία. Διότι το ίδιο το Σύνταγμα της πατρίδας μας είναι αυτό που ορίζει ότι μόνος αρμόδιος για τη διαχείριση της πολιτιστικής μας κληρονομιάς είναι το Υπουργείο Πολιτισμού. Πού μπορεί, λοιπόν, να απασχοληθεί το άκρως απαραίτητο για τη λειτουργία της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας επιστημονικό και εξειδικευμένο τεχνικό προσωπικό, που φυσικό φορέα εργασίας έχει μόνον το Υπουργείο Πολιτισμού, αν μετά τους 24 μήνες εκδιωχθεί από το ΥΠ.ΠΟ.;
Συγχρόνως, ο ίδιος περιορισμός (24μηνο) θέτει εν αμφιβόλω την ίδια την εκτέλεση του έργου της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας. Σύμφωνα με το Ν. 1958/91 περί του «Τρόπου Εκτέλεσης Αρχαιολογικών Έργων» αναγνωρίζεται η επιστημονική και καλλιτεχνική φύση και η εξαιρετική λεπτότητα των αρχαιολογικών εν γένει έργων «και ιδίως οι ανασκαφές και οι εργασίες που πραγματοποιούνται σε αρχαία ή ιστορικά μνημεία ή στον περιβάλλοντα χώρο τους». Για το λόγο αυτό ο νομοθέτης στην παρ. 3 του ίδιου άρθρου προβλέπει ότι «το προσωπικό εκτέλεσης αυτών των έργων εξαιρείται από τις διατάξεις περιορισμού ή απαγορεύσεως προσλήψεων στο Δημόσιο» αναγνωρίζοντας έτσι την εμπειρία την εξειδίκευση και την κατάρτιση ως καθοριστικούς παράγοντες για την επιτυχή εκτέλεση των εν λόγω έργων. Η ανακύκλωση του εργαζόμενου προσωπικού κάθε 24 μήνες σε καμία περίπτωση δεν συμβάλει προς αυτή την κατεύθυνση, καθώς μόλις ο εργαζόμενος αποκτά την κατάλληλη εμπειρία για να προσφέρει τα μέγιστα διώκεται δια παντός, για να ξεκινήσει ο ίδιος φαύλος κύκλος από την αρχή. Νομίζουν ότι η δεξαμενή απ’ όπου αντλείται το έμπειρο επί συμβάσει προσωπικό, στο οποίο σε μεγάλο βαθμό το Υπουργείο Πολιτισμού τόσα χρόνια στηρίζει τη λειτουργία του, είναι απύθμενη, το οποίο πόρρω απέχει απ’ την πραγματικότητα. Τι άλλο πρέπει να συμβεί για να καταλάβει η κυβέρνηση και η ηγεσία του ΥΠΠΟ ότι με την πολιτική αυτή ζημιώνουν τον Πολιτισμό της χώρας μας; Αυτή είναι η προτεραιότητα που έθεσαν στον Πολιτισμό, ο οποίος αποτελεί τη βαριά βιομηχανία μας;
Η επί μακρόν αδιαφορία και ο εμπαιγμός του Υπουργείου, μάς οδήγησαν στα γεγονότα των περασμένων μηνών, με τον αποκλεισμό των Αρχαιολογικών Υπηρεσιών και των Μουσείων σ’ όλη την Ελλάδα, τον αποκλεισμό του ΥΠΠΟ και της Ακρόπολης. Έπρεπε να φτάσουμε σ’ αυτό το έσχατο σημείο απόγνωσης και απελπισίας για να καταφέρουμε να ακουστούμε, σε μια απέλπιδα προσπάθεια επίλυσης των εργασιακών μας προβλημάτων. Αναμφισβήτητα κινητοποίηση ακραίας μορφής, όπως ακραίος είναι και ο διωγμός, που υφιστάμεθα από την ηγεσία του Υπουργείου. Μέσα στη δίνη εκείνων των κινητοποιήσεων διατρανώθηκαν τα προβλήματα των συμβασιούχων, τα οποία αναγνωρίστηκαν σωρευτικά ως δίκαια και λογικά από το σύνολο του κοινωνικού συνόλου. Τότε επενέβη ο Υπουργός Πολιτισμού, κ. Σαμαράς, καταθέτοντας στη Βουλή των Ελλήνων μια τροπολογία, η οποία θα έλυνε τα προβλήματα των συμβασιούχων. Σε επανειλημμένες συναντήσεις που έγιναν για να δοθούν διευκρινήσεις, ο Υπουργός και οι λοιποί ιθύνοντες μας διαβεβαίωναν ότι η τροπολογία θα καλύψει τους περισσότερους εκ των εργαζομένων, ενώ υπόσχονταν και την άμεση επίλυση του μείζονος ζητήματος του 24μήνου για τους εργαζόμενους στο Υπ. Πολιτισμού. Οι υποσχέσεις και οι διαβεβαιώσεις του Υπουργού ήταν αρκετές, ώστε να πειστούμε για τις προθέσεις του, αλλά και τη βούλησή του για την επίλυση των προβλημάτων του Υπουργείου. Ακόμη, όταν μας ζήτησε σύνεση και υπομονή για «να κάνει τη δουλειά του» για το δικό μας όφελος (όπως χαρακτηριστικά τόνιζε), σταθήκαμε συνεπείς εις το ακέραιο τηρώντας στάση αναμονής μέχρι και σήμερα. Αυτή μας η στάση έδωσε και την εντύπωση στο κοινωνικό σύνολο ότι πράγματι λύθηκε το πρόβλημα των συμβασιούχων του ΥΠΠΟ, γεγονός που ο κος Σαμαράς εκμεταλλεύτηκε επικοινωνιακά όλο αυτό το διάστημα.
Κάπως έτσι φτάσαμε στο σήμερα. Την περασμένη Παρασκευή κοινοποιήθηκε στις Υπηρεσίες του Υπουργείου η εγκύκλιος επί της τροπολογίας, αποκαλύπτοντας τις πραγματικές προθέσεις της Κυβέρνησης και του Υπουργού Πολιτισμού.. Η πρόθεσή τους είναι να εξοντώσουν τους συμβασιούχους, αυτούς τους ενοχλητικούς ανθρώπους που εργάζονται για τον Πολιτισμό της πατρίδας μας. Χαρακτηριστικά αναφέρουμε ότι δυνατότητα επί των νέων συμβάσεων έχει μόνο το 15% των συμβασιούχων, καθώς οι προϋποθέσεις είναι εξωφρενικές και παράλογες. Πέραν τούτου, όλοι όσοι δεν θα ενταχθούν στις νέες συμβάσεις, θα απομακρυνθούν δια παντός από τις θέσεις τους. Διότι με συμπληρωμένο το 24μηνο, δεν έχει κανείς το δικαίωμα επαναπρόσληψης. Οι εντολές προς τους Προϊστάμενους των Υπηρεσιών είναι σαφείς και απαιτούν την απόλυτη συμμόρφωση προς αυτές. «Αποφασίζωμεν και διατάζωμεν», δηλαδή ερμηνεύοντας κατά το δοκούν το νόμο, που εμείς οι ίδιοι τους αναγκάσαμε να φέρουν στη Βουλή για ψήφιση.
Το ειρωνικό της υπόθεσης είναι ότι μόλις προ μιας εβδομάδος, σε συνάντηση εκπροσώπων των συμβασιούχων με την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου, μας διαβεβαίωσαν ρητά για εντελώς διαφορετικά πράγματα. Όμως τώρα οι μάσκες έπεσαν. Απεδείχθη, ότι όλο αυτό τον καιρό, που υποτίθεται χτίζαμε σχέσεις ειλικρίνειας και εμπιστοσύνης, ο κ. Σαμαράς και λοιποί ιθύνοντες έλεγαν ψέματα και υποκρίνονταν, ενώ παράλληλα προετοίμαζαν τον τρόπο της οριστικής μας εξόντωσης. Οι υποσχέσεις απεδείχθησαν κάλπικες…
Συγχρόνως, η περιοριστική διάταξη του 24μήνου συνεχίζει να ισχύει, παρά τις αντίθετες υποσχέσεις του Υπουργού μας, ότι στο πρώτο εξάμηνο του 2009 θα έχει επιλυθεί το μείζον αυτό ζήτημα. Υποτίθεται ότι πρόθεση όλων είναι ο Πολιτισμός να τεθεί ως προτεραιότητα, καθώς αποτελεί τη «βαριά βιομηχανία» της χώρας μας. Οι πολιτικές αυτές, ωστόσο, αποδεικνύουν ακριβώς το αντίθετο. Αποδεικνύουν την αδιαφορία της πολιτικής ηγεσίας για την προστασία και την ανάδειξη την πολιτιστικής κληρονομιάς μας, την αδιαφορία για την εξυπηρέτηση των πολιτών από τις Υπηρεσίες του Υπουργείου, την απόλυτη εγκατάλειψη του Πολιτισμού της Πατρίδας μας.
Μετά τις τελευταίες εξελίξεις, θέλουμε να γνωστοποιήσουμε σε όλους ότι η ευθύνη για τις όποιες έκρυθμες καταστάσεις δημιουργηθούν, θα βαρύνει αποκλειστικά και μόνον την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου.
Σύλλογος Συμβασιούχων ΥΠΠΟ Βορειοδυτικής Ελλάδας
Σωματείο Εργαζομένων στο ΥΠΠΟ Άρτας – Πρέβεζας
Τοπική Διοικούσα Πανελληνίου Σωματείου Συμβασιούχων Λέσβου/Χίου/Λήμνου
Σωματείο Συμβασιούχων ΥΠΠΟ Γρεβενών – Κοζάνης
Συμβασιούχοι Υπουργείου Πολιτισμού Νομού Λακωνίας"
(Άρθρο 14, παρ. 1 και 2, του νόμου 3758/2009, ΦΕΚ Α΄ 68/5.5.2009), η οποία θα έλυνε το πρόβλημα των επί συμβάσει εργαζομένων στο ΥΠΠΟ.
Ας επιχειρήσουμε όμως μια μικρή αναδρομή για να δούμε το θέμα από την αρχή του, ώστε να έχουν όλοι πλήρη γνώση των όσων έγιναν το τελευταίο διάστημα στο πολύκροτο σήριαλ του εμπαιγμού, της κοροϊδίας και του διωγμού, που υφίστανται οι συμβασιούχοι του ΥΠΠΟ από την Κυβέρνηση και την ηγεσία του Υπουργείου.
Οι κινητοποιήσεις μας ξεκίνησαν αρκετό καιρό πριν, σε μια προσπάθεια να επισημάνουμε τους κινδύνους και να αντιπαλέψουμε την απάνθρωπη και παράλογη περιοριστική διάταξη του 24μήνου του Π.Δ. 164/2004 (το γνωστό σε όλους Π.Δ. Παυλόπουλου), σύμφωνα με την οποία οι εργαζόμενοι, με τη συμπλήρωση 24 μηνών απασχόλησης απολύονται οριστικά και δεν έχουν πλέον το δικαίωμα να εργαστούν ξανά στον ίδιο φορέα. Η προϋπηρεσία, η εμπειρία και η υψηλή εξειδίκευση, που αποκτούν οι εργαζόμενοι κάθε ειδικότητας, αντί να θεωρούνται προσόντα για πρόσληψη, μετατρέπονται σε μειονέκτημα για τον εργαζόμενο, αποτελώντας, κατά παγκόσμια πρωτοτυπία, λόγο και αιτία απόλυσης. Όσο πιο έμπειροι εργασιακά γινόμαστε, όσο πιο πολύτιμοι καθιστάμεθα για τη λειτουργία της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας, τόσο πιο πολύ πλησιάζουμε όλοι μας (αρχαιολόγοι, συντηρητές, αρχαιοφύλακες, ανθρωπολόγοι, επιστημονικό και τεχνικό προσωπικό και εργάτες ανασκαφών) στην πόρτα της οριστικής εξόδου. Ο περιορισμός του 24μήνου μας καταδικάζει σε μόνιμη και οριστική ανεργία. Διότι το ίδιο το Σύνταγμα της πατρίδας μας είναι αυτό που ορίζει ότι μόνος αρμόδιος για τη διαχείριση της πολιτιστικής μας κληρονομιάς είναι το Υπουργείο Πολιτισμού. Πού μπορεί, λοιπόν, να απασχοληθεί το άκρως απαραίτητο για τη λειτουργία της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας επιστημονικό και εξειδικευμένο τεχνικό προσωπικό, που φυσικό φορέα εργασίας έχει μόνον το Υπουργείο Πολιτισμού, αν μετά τους 24 μήνες εκδιωχθεί από το ΥΠ.ΠΟ.;
Συγχρόνως, ο ίδιος περιορισμός (24μηνο) θέτει εν αμφιβόλω την ίδια την εκτέλεση του έργου της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας. Σύμφωνα με το Ν. 1958/91 περί του «Τρόπου Εκτέλεσης Αρχαιολογικών Έργων» αναγνωρίζεται η επιστημονική και καλλιτεχνική φύση και η εξαιρετική λεπτότητα των αρχαιολογικών εν γένει έργων «και ιδίως οι ανασκαφές και οι εργασίες που πραγματοποιούνται σε αρχαία ή ιστορικά μνημεία ή στον περιβάλλοντα χώρο τους». Για το λόγο αυτό ο νομοθέτης στην παρ. 3 του ίδιου άρθρου προβλέπει ότι «το προσωπικό εκτέλεσης αυτών των έργων εξαιρείται από τις διατάξεις περιορισμού ή απαγορεύσεως προσλήψεων στο Δημόσιο» αναγνωρίζοντας έτσι την εμπειρία την εξειδίκευση και την κατάρτιση ως καθοριστικούς παράγοντες για την επιτυχή εκτέλεση των εν λόγω έργων. Η ανακύκλωση του εργαζόμενου προσωπικού κάθε 24 μήνες σε καμία περίπτωση δεν συμβάλει προς αυτή την κατεύθυνση, καθώς μόλις ο εργαζόμενος αποκτά την κατάλληλη εμπειρία για να προσφέρει τα μέγιστα διώκεται δια παντός, για να ξεκινήσει ο ίδιος φαύλος κύκλος από την αρχή. Νομίζουν ότι η δεξαμενή απ’ όπου αντλείται το έμπειρο επί συμβάσει προσωπικό, στο οποίο σε μεγάλο βαθμό το Υπουργείο Πολιτισμού τόσα χρόνια στηρίζει τη λειτουργία του, είναι απύθμενη, το οποίο πόρρω απέχει απ’ την πραγματικότητα. Τι άλλο πρέπει να συμβεί για να καταλάβει η κυβέρνηση και η ηγεσία του ΥΠΠΟ ότι με την πολιτική αυτή ζημιώνουν τον Πολιτισμό της χώρας μας; Αυτή είναι η προτεραιότητα που έθεσαν στον Πολιτισμό, ο οποίος αποτελεί τη βαριά βιομηχανία μας;
Η επί μακρόν αδιαφορία και ο εμπαιγμός του Υπουργείου, μάς οδήγησαν στα γεγονότα των περασμένων μηνών, με τον αποκλεισμό των Αρχαιολογικών Υπηρεσιών και των Μουσείων σ’ όλη την Ελλάδα, τον αποκλεισμό του ΥΠΠΟ και της Ακρόπολης. Έπρεπε να φτάσουμε σ’ αυτό το έσχατο σημείο απόγνωσης και απελπισίας για να καταφέρουμε να ακουστούμε, σε μια απέλπιδα προσπάθεια επίλυσης των εργασιακών μας προβλημάτων. Αναμφισβήτητα κινητοποίηση ακραίας μορφής, όπως ακραίος είναι και ο διωγμός, που υφιστάμεθα από την ηγεσία του Υπουργείου. Μέσα στη δίνη εκείνων των κινητοποιήσεων διατρανώθηκαν τα προβλήματα των συμβασιούχων, τα οποία αναγνωρίστηκαν σωρευτικά ως δίκαια και λογικά από το σύνολο του κοινωνικού συνόλου. Τότε επενέβη ο Υπουργός Πολιτισμού, κ. Σαμαράς, καταθέτοντας στη Βουλή των Ελλήνων μια τροπολογία, η οποία θα έλυνε τα προβλήματα των συμβασιούχων. Σε επανειλημμένες συναντήσεις που έγιναν για να δοθούν διευκρινήσεις, ο Υπουργός και οι λοιποί ιθύνοντες μας διαβεβαίωναν ότι η τροπολογία θα καλύψει τους περισσότερους εκ των εργαζομένων, ενώ υπόσχονταν και την άμεση επίλυση του μείζονος ζητήματος του 24μήνου για τους εργαζόμενους στο Υπ. Πολιτισμού. Οι υποσχέσεις και οι διαβεβαιώσεις του Υπουργού ήταν αρκετές, ώστε να πειστούμε για τις προθέσεις του, αλλά και τη βούλησή του για την επίλυση των προβλημάτων του Υπουργείου. Ακόμη, όταν μας ζήτησε σύνεση και υπομονή για «να κάνει τη δουλειά του» για το δικό μας όφελος (όπως χαρακτηριστικά τόνιζε), σταθήκαμε συνεπείς εις το ακέραιο τηρώντας στάση αναμονής μέχρι και σήμερα. Αυτή μας η στάση έδωσε και την εντύπωση στο κοινωνικό σύνολο ότι πράγματι λύθηκε το πρόβλημα των συμβασιούχων του ΥΠΠΟ, γεγονός που ο κος Σαμαράς εκμεταλλεύτηκε επικοινωνιακά όλο αυτό το διάστημα.
Κάπως έτσι φτάσαμε στο σήμερα. Την περασμένη Παρασκευή κοινοποιήθηκε στις Υπηρεσίες του Υπουργείου η εγκύκλιος επί της τροπολογίας, αποκαλύπτοντας τις πραγματικές προθέσεις της Κυβέρνησης και του Υπουργού Πολιτισμού.. Η πρόθεσή τους είναι να εξοντώσουν τους συμβασιούχους, αυτούς τους ενοχλητικούς ανθρώπους που εργάζονται για τον Πολιτισμό της πατρίδας μας. Χαρακτηριστικά αναφέρουμε ότι δυνατότητα επί των νέων συμβάσεων έχει μόνο το 15% των συμβασιούχων, καθώς οι προϋποθέσεις είναι εξωφρενικές και παράλογες. Πέραν τούτου, όλοι όσοι δεν θα ενταχθούν στις νέες συμβάσεις, θα απομακρυνθούν δια παντός από τις θέσεις τους. Διότι με συμπληρωμένο το 24μηνο, δεν έχει κανείς το δικαίωμα επαναπρόσληψης. Οι εντολές προς τους Προϊστάμενους των Υπηρεσιών είναι σαφείς και απαιτούν την απόλυτη συμμόρφωση προς αυτές. «Αποφασίζωμεν και διατάζωμεν», δηλαδή ερμηνεύοντας κατά το δοκούν το νόμο, που εμείς οι ίδιοι τους αναγκάσαμε να φέρουν στη Βουλή για ψήφιση.
Το ειρωνικό της υπόθεσης είναι ότι μόλις προ μιας εβδομάδος, σε συνάντηση εκπροσώπων των συμβασιούχων με την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου, μας διαβεβαίωσαν ρητά για εντελώς διαφορετικά πράγματα. Όμως τώρα οι μάσκες έπεσαν. Απεδείχθη, ότι όλο αυτό τον καιρό, που υποτίθεται χτίζαμε σχέσεις ειλικρίνειας και εμπιστοσύνης, ο κ. Σαμαράς και λοιποί ιθύνοντες έλεγαν ψέματα και υποκρίνονταν, ενώ παράλληλα προετοίμαζαν τον τρόπο της οριστικής μας εξόντωσης. Οι υποσχέσεις απεδείχθησαν κάλπικες…
Συγχρόνως, η περιοριστική διάταξη του 24μήνου συνεχίζει να ισχύει, παρά τις αντίθετες υποσχέσεις του Υπουργού μας, ότι στο πρώτο εξάμηνο του 2009 θα έχει επιλυθεί το μείζον αυτό ζήτημα. Υποτίθεται ότι πρόθεση όλων είναι ο Πολιτισμός να τεθεί ως προτεραιότητα, καθώς αποτελεί τη «βαριά βιομηχανία» της χώρας μας. Οι πολιτικές αυτές, ωστόσο, αποδεικνύουν ακριβώς το αντίθετο. Αποδεικνύουν την αδιαφορία της πολιτικής ηγεσίας για την προστασία και την ανάδειξη την πολιτιστικής κληρονομιάς μας, την αδιαφορία για την εξυπηρέτηση των πολιτών από τις Υπηρεσίες του Υπουργείου, την απόλυτη εγκατάλειψη του Πολιτισμού της Πατρίδας μας.
Μετά τις τελευταίες εξελίξεις, θέλουμε να γνωστοποιήσουμε σε όλους ότι η ευθύνη για τις όποιες έκρυθμες καταστάσεις δημιουργηθούν, θα βαρύνει αποκλειστικά και μόνον την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου.
Σύλλογος Συμβασιούχων ΥΠΠΟ Βορειοδυτικής Ελλάδας
Σωματείο Εργαζομένων στο ΥΠΠΟ Άρτας – Πρέβεζας
Τοπική Διοικούσα Πανελληνίου Σωματείου Συμβασιούχων Λέσβου/Χίου/Λήμνου
Σωματείο Συμβασιούχων ΥΠΠΟ Γρεβενών – Κοζάνης
Συμβασιούχοι Υπουργείου Πολιτισμού Νομού Λακωνίας"
Παρασκευή 29 Μαΐου 2009
Σμυβασιούχος δεν έδωσε το χέρι στον Μαρκογιαννάκη και αυτός τον σημείωσε σε...μπλοκάκι
Την πυροσβεστικη υπηρεσια χανιων επισκεφτηκε ο αργηγος της πυροσβεστικης στον οποιο εγινε διαμαρτυρια απο συμβασιουχους πυροσβεστες για την γενικα προκλητικη αντιμετωπιση εναντι στα εργασιακα τους θεματα, με αποκορυφωση την καταγελια της συλογικης τους συμβασης...
εκει ο αργηγος ειχε μια αντιπαραθεση και με τον προεδρο του εργατικου κεντρου χανιων και δεν δεχτηκε να μιλησει μαζι του γιατι δεν ηταν λεει συναδελφος.Ακολουθως μετα ηρθε ο κυριος μαρκογιανακης και ερχομενος πηγαινοντας να χαιρετισει εκει που ηταν το πανο με τους νεκρους,ενας συμβασιουχος δεν τοου δωσε το χερι και ο υπουργος ειπε να σημειωθει και τρεχανε οι αξιωματικοι να παρουν το ονομα του.ο συμβασιουχος δεν εκτελουσε υπηρεσια και ηταν με πολιτικα.αργοτερα εγινε μεσα στην πυροσβεστικη συσκεψη με μεγαλη σχετικα ενταση αναμεσα στον υπουργο και τον προεδρο των συμβασιουχων κυριο φαραντακη αλεξανδρο και χαραχτηριστικο αποσπασμα ειναι ειπε ο φαραντακης οτι με τον χηνοφωτη ειχαμε εργασιακη ειρηνη και απαντωντας ο υπουργος ειπε εγω δεν ειμαι χηνωφωτης ειμαι μαρκογιανακης ,ο χηνοφωτης ειναι στρατιωτικος εγω πολιτικος
εκει ο αργηγος ειχε μια αντιπαραθεση και με τον προεδρο του εργατικου κεντρου χανιων και δεν δεχτηκε να μιλησει μαζι του γιατι δεν ηταν λεει συναδελφος.Ακολουθως μετα ηρθε ο κυριος μαρκογιανακης και ερχομενος πηγαινοντας να χαιρετισει εκει που ηταν το πανο με τους νεκρους,ενας συμβασιουχος δεν τοου δωσε το χερι και ο υπουργος ειπε να σημειωθει και τρεχανε οι αξιωματικοι να παρουν το ονομα του.ο συμβασιουχος δεν εκτελουσε υπηρεσια και ηταν με πολιτικα.αργοτερα εγινε μεσα στην πυροσβεστικη συσκεψη με μεγαλη σχετικα ενταση αναμεσα στον υπουργο και τον προεδρο των συμβασιουχων κυριο φαραντακη αλεξανδρο και χαραχτηριστικο αποσπασμα ειναι ειπε ο φαραντακης οτι με τον χηνοφωτη ειχαμε εργασιακη ειρηνη και απαντωντας ο υπουργος ειπε εγω δεν ειμαι χηνωφωτης ειμαι μαρκογιανακης ,ο χηνοφωτης ειναι στρατιωτικος εγω πολιτικος
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)